. Fé vældr frænda róge;
føðesk ulfr í skóge.

Úr er af illu jarne;
opt løypr ræinn á hjarne.

Þurs vældr kvinna kvillu;
kátr værðr fár af illu.

Óss er flæstra færða
fo,r; en skalpr er sværða.

Ræið kveða rossom væsta;
Reginn sló sværðet bæzta.

Kaun er barna bo,lvan;
bo,l gørver nán fo,lvan.

Hagall er kaldastr korna;
Kristr skóp hæimenn forna.

Nauðr gerer næppa koste;
nøktan kælr í froste.

Ís ko,llum brú bræiða;
blindan þarf at læiða.

Ár er gumna góðe;
get ek at o,rr var Fróðe.

Sól er landa ljóme;
lúti ek helgum dóme.

Týr er æinendr ása;
opt værðr smiðr blása.

Bjarkan er laufgrønstr líma;
Loki bar flærða tíma.

Maðr er moldar auki;
mikil er græip á hauki.

Lo,gr er, fællr ór fjalle
foss; en gull ero nosser.

Ýr er vetrgrønstr viða;
vænt er, er brennr, at sviða.